6-godzinne szkolenie on-site, które daje Waszemu zespołowi realne metody pracy z mieszkańcem z otępieniem — i chroni go przed wypaleniem. Spełnia warunki §6.
Umów rozmowę o szkoleniu
Opór przy porannej toalecie. Pobudzenie, gdy tylko zapada zmierzch. To samo pytanie zadane dziesiąty raz w ciągu godziny. Agresja, która „bierze się znikąd”.
A po drugiej stronie ten sam zespół, który daje z siebie wszystko — i po cichu się wypala. Rośnie rotacja, a z nią koszt, chaos na grafiku i poczucie, że opieka trzyma się na resztkach sił.
Trudne zachowanie mieszkańca i wypalenie opiekuna to nie dwa osobne problemy.
To dwie strony tej samej sytuacji — i dlatego pracujemy nad nimi razem, jednym narzędziem.
§6 rozporządzenia o DPS wymaga jedynie tego, żeby zespół był przeszkolony. Nakłada obowiązek — i na tym się kończy. Ani przepis, ani system nie podpowiadają opiekunowi, co zrobić, gdy mieszkaniec stawia opór, oskarża o kradzież albo podnosi na niego rękę.
My zaczynamy tam, gdzie przepis się urywa. Bo zrozumieć mieszkańca i ochronić opiekuna to jedna umiejętność — ta sama, która pozwala odczytać trudne zachowanie i chroni zespół przed „porwaniem” przez własny stres. Uczymy jej z doświadczenia, nie z apelu w stylu „bądźcie bardziej empatyczni”.
Zespół zakłada gogle i doświadcza funkcjonalnego skutku deficytów, z jakimi mierzy się mieszkaniec — na dwóch poziomach: oka oraz mózgu. To symulacja tego, jak te deficyty utrudniają codzienność — empatia z przeżycia, nie z apelu. Jedyna taka symulacja w Polsce.
Ustrukturyzowana, niefarmakologiczna metoda reagowania na trudne zachowania (Describe – Investigate – Create – Evaluate), rozwinięta na Johns Hopkins University. Zamiast „jakoś to ogarniemy” — jasny, powtarzalny protokół. Działa też jako pierwszy hamulec dla stresu samego opiekuna.
Przed szkoleniem zespół wypełnia krótką ankietę potrzeb — opisuje m.in. realną, trudną sytuację z ostatnich tygodni, z którą nie wiedział, jak sobie poradzić.
Te przypadki stają się materiałem warsztatu: rozkładamy na czynniki dokładnie te zachowania, z którymi mierzy się Wasz oddział — nie wymyślone przykłady z podręcznika. Efekt: żadne dwa szkolenia nie są takie same. Zespół wychodzi z rozwiązaniem do sytuacji, którą zna z własnej zmiany.
Pełny dzień, grupa do 16 osób, szkolenie prowadzone na miejscu. Sprzęt VR przywożę i przygotowuję — nie musicie nic instalować.
Po co tu jesteśmy i uczciwa obietnica: to szkolenie jest też o Was.
Dziewięć symulacji deficytów — od chorób oczu po korowe zaburzenia widzenia. Empatia z przeżycia, nie z apelu.
Dlaczego „trudne” zachowanie to komunikat o niezaspokojonej potrzebie.
Co dzieje się w Was, gdy mieszkaniec, pomimo Waszych apeli, robi to samo dziesiąty raz.
Warsztat na realnych przypadkach z Waszego oddziału.
Mikropraktyki samoregulacji na dyżur — bez rad w stylu „medytujcie codziennie 20 minut”.
Wychodzicie z gotowym narzędziem, nie tylko z wiedzą.
Zespół rozumie, dlaczego mieszkaniec zachowuje się tak, jak się zachowuje — i wie, co konkretnie z tym zrobić.
Spokojniejszy oddział to mniej sytuacji kryzysowych i mniej trudnych rozmów z rodzinami.
Rotacja kadr to najbardziej niedoceniany stały koszt placówki. Zespół, który umie chronić siebie, zostaje dłużej.
Dekada w DPS — najpierw jako pracownik socjalny, potem kierownik zespołu. Znam ten świat z dwóch stron: byłem z mieszkańcami na oddziale i widziałem te trudne sytuacje z bliska, ale rozumiem też, jak placówka wygląda od strony zarządzania — grafik, rotację kadr, wypalenie zespołu, skargi rodzin.
Do tego Dementia Care Specialist, Johns Hopkins School of Medicine, a obecnie w trakcie studiów magisterskich z zakresu neuropsychologii — na etapie pisania pracy dyplomowej. Łączę trzy rzeczy, których w Polsce nikt nie ma razem:
§6 rozporządzenia o DPS wymaga, żeby zespół był regularnie szkolony — raz na 2 lata — w trzech obszarach: prawa mieszkańca, kierunki terapii i metody pracy z mieszkańcami. To szkolenie pokrywa wszystkie trzy. Imienny certyfikat dla każdego uczestnika. Jedno szkolenie — obowiązek zdjęty na dwa lata.
Certyfikat placówki na hol. Opcjonalnie: elegancki certyfikat z kodem QR. To nie papier do teczki — to komunikat dla rodzin i odwiedzających: tu kadra jest szkolona metodą DICE prosto z Johns Hopkins i pracuje na jedynej w Polsce symulacji VR deficytów zmysłów. Rodzina skanuje kod, widzi na czym stoi opieka — i wie, że zostawia bliskiego w rękach kompetentnego zespołu i placówki, która w ten zespół inwestuje. Prestiż, który widać od progu.
Zostaw kontakt — odezwę się, żeby dopasować szkolenie do realiów Waszej placówki. Bez zobowiązań i bez ofertowego maratonu.